Follow:
Running

RUNNING | 4mijl van Groningen

4mijl

Afgelopen zondag liep ik de 4mijl van Groningen voor de tweede keer. Omdat ik het altijd leuk vind om wedstrijdverslagen van anderen (maar ook zeker die van mezelf) terug te lezen, schrijf ik er ook één van deze wedstrijd 🙂 

Het is al maanden geleden dat wij (Vriend en ik) ons hebben aangemeld voor de 4mijl. Vorig jaar vond ik het zwaar, maar ontzettend leuk, en ik vind het tijd voor een revanche. Samen met Vriend sta ik in mijn startvak: gezellig, zo met z’n twee. Normaal ben ik in m’n eentje…

KM 1-2

Voor we het goed doorhebben sluiten we aan voor de start: Nike running app aan en lopen maar! De eerste kilometer is het een wirwar van mensen en snelheden, dus Vriend en ik gaan aardig gelijk op. Als hij inmiddels een paar meter voor me loopt zet ik mijn muziek aan en gaat hij er echt vandoor. Here we go! Het gaat lekker. Ik word aan alle kanten ingehaald, maar ik kan mijn eigen tempo blijven lopen. De eerste kilometer is mijn langzaamste, en daar ben ik blij mee! 🙂

KM 2-4

Al snel krijg ik een steek in m’n zij. Ik knijp hard in m’n duimen en neem wat gas terug en het verdwijnt al snel. Bij kilometer drie besef ik me dat ik al bijna op de helft ben: wat gaat het snel! In m’n oordopjes blijft Nike me op de hoogte houden van mijn pace. Normaal gesproken vind ik het irritant, maar ik loop lekker en m’n gemiddelde pace blijft dalen, dus ik ben tevreden.

Het begint nog even te regenen, en ik vind het heerlijk! Lang geleden dat ik door de regen heb gelopen, en hoewel het publiek wat begint uit te dunnen geniet ik enorm.

KM 4-6.4

Nu begint het echte werk voor mijn gevoel. Ik weet dat de brug eraan komt en dat de herenstraat ook nog best omhoog loopt. Ik verwacht de brug elk moment te zien, maar schijnbaar is hij nog verder weg dan in mijn gedachten. Ik ben de vijf kilometer al voorbij wanneer we omhoog lopen. Het is zwaar, maar ik houd mijn ademhaling onder controle en ik houd het een stuk beter vol dan een jaar geleden.

Als we de Herestraat oplopen moet ik even lachen. In mijn verslag van vorig jaar veranderde mijn macbook ‘Herestraat’ naar ‘Hoerestraat’ en die titel vind ik best toepasselijk nu ik zie hoe ver we nog omhoog lopen. Toch is het niet ver meer, de borden tellen af: 500 meter, 400 meter, 300 meter. Ik zit er nu best doorheen en ik vraag me af of ik nog wel een eindsprint kan trekken.

200 meter. Jawel hoor. Ik voel m’n benen alweer versnellen: het blijft een magisch gevoel dit. Ik haal links en rechts mensen in, krijg nog een duw van iemand die mij wil inhalen (grom), zwaai nog even naar m’n moeder en klaar. Ik ben over de finish. Met een tijd van 42:33 ben ik dolgelukkig, want vorig jaar liep ik ‘m in 51 minuten.

Na de finish

Als ik m’n flesje drinken en medaille in ontvangst heb genomen bel ik Vriend op: hij was 4 minuten eerder gefinished en samen lopen we door. Wat gezellig zo, met z’n twee. Normaal ben ik maar in m’n eentje.. 😉

 

Share on
Previous Post Next Post

4 Comments

  • Reply Ayla

    Wat goed van je! En het klinkt heel leuk om met zijn tweeën te doen, toch wat meer houvast dan wanneer je alleen bent denk ik.

    12 oktober 2016 at 09:42
  • Reply annie

    Knap gedaan hoor kun je trots op zijn !!

    12 oktober 2016 at 20:20
  • Reply Letitia

    Goed gedaan!!

    14 oktober 2016 at 09:07
  • Reply Loes | Gewoon iets met Loes

    Wat goed zeg! En wat een verbetering t.o.v. vorig jaar! Knap gedaan!

    14 oktober 2016 at 13:07
  • Leave a Reply

    CommentLuv badge