Follow:
Mama

MAMA | Zo is leven met een peuter dus écht

Het leven met een peuter is zo anders dan het leven met een baby. Ik heb nog geen peuter, technisch gezien, maar de titel ‘dreumes’ dekt de lading al lang niet meer. Sofie is voor mijn gevoel op en top peuter. En zo is ’t leven met een peuter dus echt:

Geduld

Peuters willen alles zelf doen, ook al kunnen ze het nog niet helemaal. Schoenen aan doen? Even wachten, je peuter doet het zelf. Links om rechts natuurlijk, maar dat maakt ze niet uit. Aankleden in de ochtend is een drama, want helpen mag. absoluut. niet. Face it mom’s, ‘even snel’ is er niet meer bij!

Beste vrienden met de stofzuiger

Drie keer per dag haal ik weer die stofzuiger uit de kast. Niet omdat het opeens mijn grootste hobby is geworden nu ik thuis zit, maar omdat die peuter van mij gewoon een enorme kruimelkont is. Na het ontbijt, de lunch en het avondeten ligt er genoeg eten op de vloer om een gezin van 4 te onderhouden. Als bonus trekt ze soms haar modderige laarsjes aan en rent ze het huis door voor ik kan stoppen. En als je net de hele woonkamer weer hebt gezogen, dan gaat er wel weer ergens een beker ranja overheen.

Lachen gieren brullen

Wanneer mijn peuter me schuldbewust aankijkt nadat ze voor de honderdste keer die dag op het TV meubel is geklommen, moet ik m’n best doen om mijn lachen in te houden. Peuters zijn grappig, zó grappig, ook al is dat niet altijd de bedoeling. Wanneer ze ervan overtuigd zijn dat ze kunnen springen bijvoorbeeld, en hun voeten in werkelijkheid de grond niet verlaten. En als ze zelf zo’n bulderlach laten horen dan kun je niet anders dan meelachen, toch?

Spiegelbeeld

Leven met een peuter is alsof er constant een spiegel voor je neus gehouden wordt. Als Sofie een nieuwe outfit aanheeft rent ze onmiddellijk naar onze spiegel en bekijkt ze even hoe d’r achterkant eruit ziet. Ik heb me een tijdje afgevraagd van wie ze dit toch geleerd heeft, tot ik mezelf er op betrapte op diezelfde manier naar mezelf te kijken: Aha! Zo weet ze ook precies wat ze met een parfum flesje moet doen, en als ze mijn concealer in handen heeft dan weet ze die heel precies ‘aan te brengen’ onder d’r ogen. (Met de dop erop, natuurlijk 😉 Als ze d’r billen staat te schudden tijdens het dansen kan ik niet anders dan lachen, maar dat ze ‘Oh kuh!’ roept als iets niet gaat zoals ze wil, dan slik ik toch even.

Heel. Veel. Liefde.

Maar dan echt héél veel liefde. Nog veel meer dan toen ze als kleine baby op m’n borst lag. Ik wist niet dat het mogelijk was, maar ik ben nog verliefder op mijn peuter dan ik ooit had durven dromen. De spontane kusjes die ik krijg als ze ontdekt dat er kaas op haar boterham ligt, de knuffels als ik m’n teen tegen de tafelpoot aangestoten heb en de schouderklopjes als ik haar ’t juiste drankje geef. Peuters zitten stikvol liefde.

Is er nog iets dat ik vergeten ben? 😉

Liefs,
Tineke

Share on
Previous Post Next Post

You may also like

9 Comments

  • Reply Ellen

    Mooi verwoord! Hier een net 2 jarige peuter, dus zo herkenbaar. Ik hoor haarineens de afgelopen week zeggen: gaverdammuh…. En dan natuurlijk wel bij alles…Oeps..

    10 oktober 2016 at 08:40
  • Reply Kirsten

    Bedankt dat ik even mocht lezen wat mij te wachten staat 😉 Ik ben benieuwd wanneer die peutertekens bij ons in huis gaan te zien zijn 😉
    Kirsten heeft onlangs geplaatst…Na de bevalling in het ziekenhuisMy Profile

    10 oktober 2016 at 13:25
  • Reply Loes | Gewoon iets met Loes

    Oh ja, heerlijk allemaal! Hier een dreumes van 16 maanden, die graag zijn 3,5 jaar oude zus na wil doen. Met alles. En soms is dat zo schattig! Meneer spreekt geen woord, schud alleen nee als het hem niet aan staat en sinds vorige week knikt hij ook ‘ja’ met zijn hele lichaam, echt geweldig! Nu kunnen we dus echt ‘communiceren’, want dat willetje, dat zit er al in hoor!

    10 oktober 2016 at 13:56
  • Reply Malou

    Heel erg herkenbaar haha!

    11 oktober 2016 at 07:30
  • Reply Vlijtig Liesje

    Ik herinner me dat ik ook veel huishoudelijker werd wat betreft de vloeren toen de kinderen peuters waren. Gewoon om hun te beschermen tegen ongerechtigheden op de grond.

    11 oktober 2016 at 09:10
  • Reply Saskia

    Heerlijk omschreven!

    11 oktober 2016 at 09:54
  • Reply Sjoukje - meergeldminderstress.nl

    Vooral die liefde, dat is zo herkenbaar. Altijd overal kusjes en knuffeltjes. Heerlijk!

    11 oktober 2016 at 11:35
  • Reply Jonna@Burgertrutjes

    Ahw wat leuk geschreven! Heb zelf geen kids maar kan me er wel iets bij voorstellen.

    11 oktober 2016 at 23:03
  • Reply Astrid

    Je laatste alinea ontroert me, het is inderdaad waar <3 Al mis ik mijn kleine baby soms wel hoor! Want wat ook bij een peuter hoort is koppig zijn en daar staat mijn koppie niet altijd naar 😉 Maar bovenal is het een hele leuke tijd met grappige en ontroerende momenten. Die spiegel is trouwens inderdaad ook erg confronterend…

    12 oktober 2016 at 13:31
  • Leave a Reply

    CommentLuv badge